Ik wil niet gaan wandelen met mijn moeke ook al is het buiten op afstand ik wil haar niet dood. In deze tijden wil ik niks anders dan denken aan mijn familie en het leven,dan blijf ik erover twijfelen om toch mee te gaan.Maar ik doe het niet ik blijf strijden voor mijn grootouders ook al moeten we veel mentaal contact houden..

Ik wil ze niet de dood injagen..

Ik hou van ze!

Wat ik heb geleerd over wat echt telt in het leven,

is dat je zonder familie, vrienden en onderwijs nergens komt.

voor mijn familie zou ik alles geven,

zonder vrienden sta ik als verstomd.

op school leer ik nieuwe dingen,

zoals rekenen, taal, en zo veel meer.

daar krijg je ook sport, waar je over hoge dingen moet springen,

dan win je een wedstrijdje met je vrienden en krijg je de eer.

zo zie je dat ik ze mis, en geen klein beetje ook,

maar iedereen moet die pijn verdragen, ik dus ook.

Het vijfde leerjaar van juf Trui reageert op de 5 vragen met tekeningen en teksten.

Klik het document met de antwoorden van de leerlingen hieronder open.

GELUK: In deze tijd is het lastig om elkaar te zien en sommige mensen zijn alleen, zoals mensen in een bejaardentehuis. Maar je kunt ze weer wat opvrolijken door iets leuks te geven zoals een kaart of bloemen. Daardoor voelen ze zich toch niet heel erg alleen en maak je de oude mensen ook gelukkig en blij.

ONVERGETELIJK: Ik vind het heel erg dat er heel veel mensen dood gaan door Corona en dat dit ook nog wel een tijdje door gaat. Ik hoop dat er snel een oplossing komt voor dit virus en het snel weer over is.

Nell volgt Engelstalig onderwijs in Abu Dhabi en is momenteel aan het “home schoolen” vanuit België. Ze zal nooit vergeten hoeveel teamwork er in de bestrijding van het coronavirus is gestoken. Klik haar handgeschreven tekst hier open.

GELUK: Tijdens de “quarantaine” heb ik zeker opgemerkt dat kleine daden iemand al heel gelukkig kunnen maken. Bijvoorbeeld: normaal zie ik mijn grootouders elke week, maar door de omstandigheden ging dit natuurlijk niet. Nu bellen/videochatten we bijna elke twee dagen en ik zie gewoon dat na die belletjes we beiden veel gelukkiger en gerust zijn.

 LEVEN: Doordat we nu zo lang met ons gezin samen zitten, en niet echt met anderen kunnen afspreken, zijn er zeker veel nieuwe herinneringen gemaakt. Daarin zag ik ook dat je niet per se iets moet plannen, of iets groot moet organiseren, een van de fijnste momenten was gewoonweg een spelletjesavond met heel het gezin.    

GELUK: mensen kunnen gelukkig zijn met kleinen dingen, door het  corona – crisis mogen mensen niet naar buiten en ze genieten van de kleine dingen wat mensen normaal niet doen, mensen kunnen ook gelukkig zijn met minder luxe.

ONDERWIJS: nu we niet naar school mogen moeten we opdrachten maken van thuis uit, maar niet iedereen kan de opdrachten maken, het is beter om naar school te gaan ook al is dit niet leuk, er zijn duizenden kinderen die de kans niet krijgen om naar school te gaan dat wel willen we mogen blij zijn dat we naar school mogen gaan!

GELEZEN: deze week las ik dat er voor het medische personeel 7 miljoen mondmaskers zijn aan gekomen dat direct in contact komen met de corona patiënten.

LEVEN: het belangrijkste in het leven is er zijn voor je familie en de tijd dat je doorbrengt met je familie is zeer belangrijk.

ONVERGETELIJK: ik zal nooit deze corona- crisis en de maatregelen die er genomen zijn er tegen, en ik zal ook nooit vergeten de lockdown en de mensen in het verzorgingshuis en het bejaardenhuis geen mensen mogen zien.

“Iets wat ik nooit zal vergeten zijn de mensen die zorgen voor een schild. Het schild van onze veiligheid en gezondheid, en mijn ouders die voor mij zorgen en mij liefhebben. Bedankt mensen van de zorg, bedankt voor het houden van 1,5 meter afstand. Bedankt aan de alle mensen die zich inzetten voor het land en de gezondheid van ons.”

Dit citaat komt uit de poëtische tekst van Mandy die je hieronder kan openklikken.