ik begin met geluk. In deze dagen van corona kan je echt goed merken dat het de kleine dingetjes zijn die je gelukkig maken. Bijvoorbeeld dat ik vorige week voor een halfuurtje in het bos ging wandelen. Het voelde echt heel goed om weer eens buiten te zijn, die heerlijke bosgeuren en dat beetje zon op mijn huid voelden  heerlijk. Andere dingen zoals met mijn grootouders videobellen maken me ook heel blij, omdat als ik ze bel, ik meteen een glimlach op hun gezicht zie verschijnen. Dat zij dan blij zijn maakt me ook heel gelukkig.

Nu komt leven. Nu dat we in quarantaine zitten zie je dat je zoveel meer in een dag kan doen dan je denkt. Je kan thuis je ouders helpen, je kast opruimen,… Dat kan je allemaal doen in één dag. Meestal kwam ik thuis van school, maakte ik mijn huiswerk, keek tv en ging daarna slapen. Nu weet ik dat ik in die tijd meer kon doen dan alleen tv kijken.

Klik hieronder de tekst van Aïdan Koops open.

We zullen beginnen met geluk, mijn oma lag 10 dagen geleden in het ziekenhuis omwille van een tekort aan witte bloedcellen door haar chemotherapie. En ze lag in Gasthuisberg, heel dicht bij mijn huis. Ik wou haar heel graag gaan bezoeken maar dat mocht niet door de coronacrisis. Daarom heb ik haar een wenskaart via de website gestuurd. Ik was heel blij dat mijn oma ontslagen was uit het ziekenhuis maar daardoor is mijn wenskaart niet aangekomen op haar kamer. Vijf dagen later kreeg ik telefoon van haar zoals heel vaak. Maar ze zei dat ze mijn kaart had nagestuurd gekregen! Terwijl op de website stond dat ze dat zeker niet deden. Mijn oma was heel erg blij! En ik ook!

Nu over het onvergetelijke. Vorige week was ik dinsdag avond ziek geworden en ik was heel erg ziek in de nacht. Mijn mama heeft naar de huisarstenpost gebeld en die zeiden dat we de volgende ochtend naar de coronawachtpost moesten. Eenmaal daar aangekomen moesten we in de garage tussen zwarte panelen gaan zitten. Ik wou naar huis. Maar dan kwamen de dokters die er uitzagen als marsmannetjes en die waren heel erg vriendelijk. Gelukkig moest ik niet getest worden en mocht ik thuis uitzieken! Raar maar waar was ik de volgende dag helemaal beter! Maar ik zal het nooit vergeten!

Laten we beginnen met geluk, ik heb deze week geleerd dat kleine dingen iemand heel gelukkig kunnen maken. Deze week zitten we veel thuis en je kan je grootouders niet zien dus we gingen een brief schrijven, wanneer mijn oma die ontving stuurde ze een berichtje dat ze er heel blij mee was en dat berichtje maakte mij weer gelukkig. We zijn ook een keer bij de ramen gaan staan bij mijn andere grootouders, wanneer je dan ziet dat zelfs zoiets kleins een lach op iemands gezicht kan toveren maakt me weer gelukkig.

Nu gaan we door met het leven. Ik heb geleerd dat je er zoveel mogelijk moet van maken als je kan, aan iets negatiefs zit altijd iets positiefs. Ook al is het soms moeilijk om een lichtpuntje in de duisternis te vinden. Zeker in deze tijd wanneer je op het nieuws alleen maar hoort hoeveel mensen ziek zijn en dagelijks sterven. Er is ook veel onzekerheid bijvoorbeeld wanneer ik mijn vrienden ga terugzien en of ik dit jaar nog naar school kan gaan. Je mist Iedereen die je dierbaar is dat is zeker niet fijn. Maar je ziet dat het ons toch allemaal samen brengt, zingen op balkons of wanneer je ziet dat mensen lakens buiten hangen om de zorg te bedanken.

Het Laatste Nieuws (HLN) wijdde op 24 maart een artikel aan ons project:

https://www.hln.be/in-de-buurt/leuven/scholieren-schrijven-over-geluk-onderwijs-en-wat-echt-telt-in-hun-leven-via-nieuwe-blog-van-ku-leuven~a0b91173/

Ook de persdienst van de KU Leuven verspreidde een bericht op haar website.

https://nieuws.kuleuven.be/nl/2020/scholieren-schrijven-geschiedenis-tijdens-coronacrisis

Klik hieronder de tekst van Lotte open.

Enkele klinkende citaten uit de mooie tekst van Isa, die je hieronder integraal kunt openklikken:

Ik keek gisteren naar een programma op tv en daar was een oude man die alleen thuis zat; hij had verzorging nodig. Er was een verpleegster die de mensen aan huis kwam verzorgen en ze ging ook op bezoek bij die man. De man zei dat hij gelukkig werd als hij een lachend gezicht zag; de verpleegster lachte naar hem en hij fleurde helemaal op. Dit was heel mooi om te zien; hij werd ook helemaal gelukkig als hij begon te praten over zijn kleinkinderen en hoe gelukkig hij werd als hij post van hun ontving. Ik heb gelezen dat mensen het geluk nu vinden in de kleine dingen. Ik zelf heb nu ook ondervonden dat je door iets kleins te doen andere mensen heel gelukkig kan maken. Ik heb gefacetimed met mijn grootouders en dit maakte hun maar ook ons zeer gelukkig

Wat echt belangrijk is in het leven, dat is vriendschap, liefde en familie en het geluk hoef je niet altijd ver weg te zoeken.

Wat ik nooit zal vergeten zijn de gebaren die de mensen maakten om alle mensen van in de verzorging en de veiligheid te bedanken. Het zijn misschien kleine gebaren, maar dit fleurt de mensen op en de mensen zoeken op die manier steun bij elkaar.

Klik hieronder het gedicht van Wolf over geluk open.

Ik heb deze week geleerd dat VRIJHEID heel belangrijk is. Door het korona virus mogen we niet naar buiten en alles is gesloten. Thuis blijven is saai je hebt niks te doen gelukkig dat we wel kunnen communiceren  via instagram… met onze vrienden, familie.

Ik heb deze week geleerd dat SPORT ook heel belangrijk is. Ik kan thuis niets doen van sport en ik heb veel energie thuis ik wil iets doen maar omdat alles gesloten is door het korona virus kan ik ook niet sporten.

Deze week heb ik gezien in welke omstandigheden we elkaar blijven steunen en dat maakt elkaar gelukkig. Maar ook samen met je familie zitten en spelletjes spelen of gezellige dingen doen samen. Anders is er altijd heel veel stres maar nu is dat er niet want niemand moet werken dus dat is er ook niet. Maar je leert elkaar nog beter kennen en wordt gelukkig van alle kleine dingen.